رقص میان داغ

«رقص در میان داغ»

مادر

مادر،

بر مزار جاویدنامت گل پاشیدی،

چنان که گویی

بهار را بر خاک او بازمی‌گردانی.

در دل آن همه اندوه

ایستادی و رقصیدی؛

نه از شادی،

که برای شکست دادن مرگ.

ما به تو افتخار کردیم،

به مادری که اشک را پنهان نکرد،

اما نگذاشت

داغ، قامتش را خم کند.

تو در آتش عزیزت رقصیدی

و ما از دور سوختیم؛

اما میان شعله‌های اندوهت

نور ایستادگی را دیدیم.

س. روزب